Το δώρο της sofi-k

…Μία δέσμη φωτός που μπήκε κλεφτά στο δωμάτιο σταμάτησε πάνω στα κλειστά της μάτια.
Ξύπνησε.
Ένιωθε ότι ήταν πολύ νωρίς, αλλά δεν την ένοιαζε.
Σήμερα ήταν τα γενέθλιά της!
Πάντα αυτήν η ημέρα ήταν ιδιαίτερη, αλλά σήμερα ένιωθε ακόμα πιο ξεχωριστή!
Ένα χαμόγελο ζωγραφίστηκε στα χείλη της.
Ήξερε πολύ καλά πως ήθελε να περάσει τη μέρα της: θα έκανε έκπληξη στους γονείς της!
Τη λάτρευαν και τους λάτρευε κι αυτή.

…Σηκώθηκε και πήγε να ετοιμάσει πρωινό.
Όσο σκεφτόταν την αντίδραση της μητέρας της όταν θα την αντίκριζε, φώτιζε όλο το πρόσωπό της!

…Καθώς έπινε το καφέ της, συλλογιζόταν όλα όσα είχαν συμβεί. Και να την τώρα, 30 χρόνια μετά, όριζε η ίδια τη ζωή της.
Χάρη στους γονείς της είχε ξεμπερδέψει με τους γιατρούς και ζούσε μια φυσιολογική ζωή.

…Δεν μπορούσε να περιμένει άλλο.
Σηκώθηκε, ντύθηκε και μπήκε στο αυτοκίνητο.
Ήθελε να φτάσει εκεί πριν της κάνουν το καθημερινό τηλεφώνημα για καλημέρα.

…Μετά από μία ώρα έφτασε.
Ήταν σίγουρη ότι αυτήν τη στιγμή οι γονείς της θα έπιναν το καφεδάκι τους.

Η καρδιά της χτύπησε γρήγορα, λες και έκανε κάποια ζαβολιά!
Μπήκε σαν σίφουνας στο σπίτι και έτρεξε αμέσως να τους αγκαλιάσει!
Γέμισε το σπίτι γέλια!

…Η μητέρα της αφού συνήλθε από την έκπληξη, έφερε ένα δώρο.
Το ξετύλιξε και κατάλαβε ότι ήταν χειροποίητο.
Κάτι σαν άλμπουμ.
Όταν κατάλαβε, δάκρυσε από συγκίνηση!
Της είχε μιλήσει πολλές φορές για την αγάπη και την συμπαράσταση που είχε από εκείνη την παρέα, τους bloggers, στη δύσκολη φάση της ζωής τους.
Και τώρα, τα είχε όλα μπροστά της με τη σειρά, εκφράσεις αγάπης και ευχές.
Και στην τελευταία σελίδα…
… στην τελευταία σελίδα ένα αφιέρωμα – αγάπης στην Παράγραφο!

Κοίταξε την ημερομηνία και χαμογέλασε.
Σύμπτωση;
Ίσως.
Πάντως ήταν τότε που έκλεισε οριστικά την πόρτα στα νοσοκομεία!...